Ik ben Elza. Ik masseer en weet niet beter dan dat ik dat altijd al doe. Vroeger mijn poppen, later mijn zussen, vriendinnen, mijn moeder. Intuïtief, gewoon omdat ik het altijd al deed.
Voor baby, kind, mens: aanraking is mijn manier van communiceren, woordeloos, en het brengt rust, bij wie ik masseer en bij mezelf.
In 2016 volgde ik de opleiding tot Ayurvedisch masseur bij Robert Swami Persaud. Dat is nog altijd mijn basis, voor iedereen die ik behandel, van baby tot volwassen vrouw. Toen ik zelf moeder werd van twee dochters, kreeg die basis een scherpe, praktische richting: ik verdiepte me in postpartum massage bij Kiki Mae, om vrouwen te ondersteunen in een fase die ik zelf heb doorgemaakt en die te weinig aandacht krijgt. Dat is nu waar de meeste van mijn behandelingen om draaien.
Aansluitend aan die opleiding verdiepte ik me in baby- en kindermassage, en leerde ik dit ook aan ouders zelf mee te geven. Tijdens een reis met mijn gezin kreeg dat een plek: in Chaloklum, Thailand, ging ik in de leer om meer over Thaise massage te leren en zag ik hoe normaal en vanzelfsprekend aanraking daar is, voor iedereen, in het dagelijks leven. Ook voor baby's en kinderen.
Met wat ik de laatste tijd over mezelf leer, krijgt juist dat deel van mijn werk steeds meer betekenis en vorm. Niet als bijzaak, maar als iets waar ik bewust in blijf groeien.
Uit die drie werelden, Ayurveda, postpartum en kindermassage, ontstond mijn eigen manier van werken die ik nog altijd verder uitwerk.
Al die tijd werkte ik ook, in de non-profitwereld, in fondsenwerving. OKOA ontstond toen we naar De Bilt konden verhuizen, naar een monumentaal pand waar werk en leven onder één dak samenkomen. Een ruimte voor mijn praktijk. Een keuken voor de maaltijden die ik kook. Een buitenruimte waar we onze eigen kruiden en fruit verbouwen en gebruiken.
Dat maakte iets mogelijk waar ik al naar verlangde: werk en leven laten samenvloeien. Ouderschap houdt zich niet aan negen tot vijf; waarom zou mijn beschikbaarheid dat dan wel doen? Ik werk nu andere uren, flexibel, en ben er voor mijn dochters wanneer ik dat wil.
Mijn dochters denken veel, voelen veel, leren snel en hebben allebei energie in overvloed. Door hen heb ik de kracht van aanraking keer op keer bevestigd gezien: hoe het ze helpt om meer in hun eigen lijfje te zakken, juist wanneer hun hoofdje vol zit en aan blijft staan. Zelf herken ik dat gevoel ook, een hoofd dat nooit helemaal stilstaat. Aanraking is voor mij altijd de weg terug naar mijn lijf geweest.
Ik geloof dat er vertrouwen moet zijn tussen mij en degene die ik behandel. Dat vertrouwen bied ik. Oordeelloos, met aandacht.